“ละเอาะ พาเลาะ”  ให้หนึ่งวันเป็นวันเรียนรู้สำหรับเรา

เขียนโดย ONE DAY วันเรียนรู้ 

โครงการ พื้นที่เรียนรู้บนฐานชุมชน Community-based Learning Space

เมื่อการทำงานในเมืองกรุงเดินทางมาถึงจังหวะเวลาๆ หนึ่ง ตัดสินกลับมาเริ่มต้นทำงานใหม่ในวัย 30 ต้นๆ ที่บ้านเกิดจังหวัดสุรินทร์ คือการกลับมาใช้ชีวิตอยู่ครอบครัว ชุมชนที่เราเติบโตมา นอกจากกลับมาทำงานในจังหวัดบ้านเกิดเเล้ว ยังมีโอกาสกับมาสร้างพื้นที่เล็กๆ ในชุมชนที่บ้านเกิด

การกลับมาครั้งนี้ ได้มีโอกาสนำประสบการณ์กับกิจกรรมทางสังคม การทำงานด้านสังคม กลับมาใช้กับพื้นที่ชุมชนของตัวเอง เนื่องจากหลังกลับมาได้ 1 เดือน เกิดสถานการณ์ความไม่สงบของชายแดนไทย-กัมพูชา ทำให้ในหมู่บ้านเป็นที่รองรับคนที่อพยพยมาพักพิง ตอนนั้นคิดแค่ว่าออกมาช่วยงานวัด ช่วยงานพระ ออกมาเป็นจิตอาสาช่วยงานศูนย์อพยพ (ศูนย์ปฏิบัติธรรมวัดกลางสุรินทร์ บ้านละเอาะ) ในหมู่บ้านของตัวเอง และได้เริ่มใช้สถานการณ์วิกฤติครั้งนี้ เป็นโอกาสในการสร้างพื้นที่สร้างสรรค์ให้กับเด็กและเยาวชนในศูนย์อพยพ และเด็กๆ ในชุมชนของตัวเอง  และได้เริ่มเห็นความเป็นไปได้ของการกลับมาทำอะไรๆ ในพื้นที่ชุมชนของตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม จากเมื่อก่อนที่มองข้ามหมู่บ้านตัวเองไป

หลังจากสถานการณ์เริ่มคลี่คลาย งานศูนย์อพยพได้ปิดลงครั้งนั้น ได้มีโอกาสค่อยๆ เรียบเรียงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับการทำพื้นที่กับเด็กในชุมชน และได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เรียนรู้บนฐานชุมชน กับ “โครงการคนรุ่นใหม่กับการพัฒนาพื้นที่เรียนรู้บนฐานชุมชนสำหรับเด็ก” เกิดพื้นที่เเลกเปลี่ยนของเพื่อนเครือข่ายพื้นที่เรียนรู้จากทั่วประเทศ ทำให้เราได้มีโอกาสจัดกิจกรรมในชุมชนมากขึ้น  และเริ่มรวมตัวกับเด็กๆ ในระแวกบ้านอย่างจริงจัง  เริ่มต้นจากการใช้จักรยานคนละคันในการปั่นเลาะรอบชุมชน ระหว่างทางแวะคุยแวะทักทายคนรู้จักในชุมชน ทำให้เราได้มองเห็นทรัพยากรในชุมชนที่หลากหลาย ได้เข้าถึงผู้คนในชุมชนที่มากขึ้น มองเห็นการใช้สิ่งเหล่านี้ที่มีอยู่ในชุมชนเป็น พื้นที่เรียนรู้ ให้กับเด็กและเยาวชน ทั้งในและนอกชุมชน หรือกลุ่มคนที่สนใจทั่วไปได้  การเดินทางของ “ONE DAY วันเรียนรู้” คือการให้ทุกการพาไปไม่ใช่แค่ไปท่องเที่ยว เเต่เป็นการได้เรียนรู้จากเรื่องราวเล็กๆ ระหว่างทางที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ที่พบเจอจริง และการค่อยๆ ชวนให้เด็กๆ เกิดการตระหนักรู้เท่าทันต่อเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงทางสังคม ความหลากหลายที่เกิดขึ้นรอบตัวในชุมชนสังคมชีวิตประจำวัน อีกหนึ่งสิ่งที่เราพาลงมือทำไปด้วยกันกับการสร้างการมีส่วนร่วมที่เปิดพื้นที่รับฟังเสียงของเด็กๆ ในเรื่องต่างๆ เช่น การได้ให้ช่วยกันตั้งชื่อพื้นที่เรียนรู้ ซึ่งชื่อของน้อง ป.5 ได้รับการเลือก หลังจากนั้นมาเราก็ใช้พื้นที่เรียนรู้ของเราว่า “ละเอาะ พาเลาะ” เพราะที่นี่ เด็กชอบเลาะ

“ONE DAY วันเรียนรู้” ยังคงเชื่อว่าในทุกๆ หนึ่งวันเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่เสมอ และเราเองต้องปรับตัวให้เท่าทันต่อสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น ตั้งใจอยาก “ให้หนึ่งวันเป็นวันเรียนรู้สำหรับเรา” และยังคงทำหน้าที่ตัวเชื่อมผู้คนในชุมชน ระหว่างคนรุ่นใหญ่ และเด็กรุ่นใหม่ พร้อมกับการยังคงเดินทางเรียนรู้ตามจังหวะ โอกาส ที่เกิดขึ้นในอนาคต 

ติดตามอ่าน The Experimental Ground: พื้นที่ทดลองทางความคิด บทบันทึกและร่องรอยการเดินทางของคนทำงานสังคม ได้ที่นี่

#มูลนิธิอาสาสมัครเพื่อสังคม #thaivolunteerservice